در اوج حقیرش بود

که نخش پاره شد

و بر بام خانه ی تو افتاد ...

تو آن را برداشتی

و به رشته ی بی انتهای عشق بستی

و به آسمان فرستادی ...

از تو دور می‌شوم شاید ،

اما در دست تو می مانم ...

                                          مسیحا برزگر

            دلم پرتشویش است به اندازه ی این وسعت سیاه دلتنگی

                 ستاره.....

                           امشب هم با تابوت چوبی زیبایش برای ستاره خاموشاندن می آید

                            هرشب می آید تا آخر دنیا را سربکشد

     در کنارت میمانم همچون فانو سی در تاریکترین شبها

    و بالهایی خواهم بود که

     در طول پرواز یاریت خواهم کرد

    و در طوفان سرکش سرپناهی برای تو خواهم بود

جز اشک چه جان پناهی؟؟؟

دلم دیریست گرفته

وقتی تو پیروز میشی من با غرور میگم  هی ! اون دوست منه...

اما وقتی میبازی کنارت میشینم و میگم هی !من دوست توام... 

*****

مرگ چه روشن راهی و چه هموار جاده ای

* 

نه ماه و

نه ماهی

هیچ نماند

 بوی عشق می دهد

بوی روزهای خیس و شاد

شاید این تقدیر ما بود

تاراج آیینه را ببینیم و دم نزنیم

ایمان داشته باش

به عشقی که

 در تو چونان آهویی

می دود

هرروز با صدایت ساحت نسیم را مکدر میکنی

جهنم کوچک  من

سمت رهگذار پا فرسا نشسته ای

 به انتظار که؟

کسی سر بر بالینت نمی نهد

جهنم لبخنده !

آواز آفریننده همین بود ؟

بیگانه ترین حس ها  در من رخنه کرده

 خواب  عصیان می بردم

این  عصیان زیبا

آفریننده امروز را رنگ تمنا زده

از چشم خورشید

 در اعماق سیاهی بی تنفس

شعاعی 

 بر جان سایه ها سرازیر شده

 متن سرد شب نوشته هایم

به آواز صبح تسلیم گشته

باز

هوای تازه ی

 این نم مرده را رنگ رسوایی زد

چقدر شبیه ِ گذشته های دور ِ منی

گذشته هایی

                 که حالا

                       دیگر

                  شبیه من نیستند

چقدر شبیه خاطره هایی شده ای

که از خودم به یاد دارم

چرا نزدیکتر نمی آیی ؟

آنقدر

که بتوانم

  قلم در عطرت بزنم

و بنویسم

برای اینجا

      که من ام

و افسوس

   که تو نیستی

/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

 زیر سایه ی این شب سرتاسر کشیده

 درد را سرکشیده ام

زخمی گل زده بر قلبم که

 ثانیه را به یاد می آورد که شب سرتاسر خوابیده  بود

 و موسیقی بی نهایت همیشه

 به من  زل زده

به گل هایم  که می شکفد می سوزد

به تماشا سوگند

واژه ای در قفس است

پایان شب نشینی ما

ماه بیدار  ماند

 تا  لبخندت را هزار بار بمیرد

بلند نامت را بر روشنای  ستاره ها  می کشم

                     تا شامگاه

                     تا خواب آلوده ماه   

پایان شب نشینی ما

ماه بیدار  ماند

 تا  لبخندت را هزار بار بمیرد

بلند نامت را بر روشنای  ستاره ها  می کشم

                     تا شامگاه

                     تا خواب آلوده ماه   

پبشینهٔ جشن
شب یلدا شب شب زایش و تولد مهر است که به یادگار آن جشن برگزار می شود ، شب یلدا یا شب چله در ایران چندین هزار سال سابقه داشته که اولین روز زمستان و یا نخستین شب زمستان بوده که زایش خورشید ، تولد مهر و یا خورشید شکست ناپذیر بوده است در نظر گذشتگان روشنی و روز و اعتدال هوا از مظاهر نیک و موافق ایزدی بود و تاریکی و شب را نیز از اعمال اهریمن می پنداشتند ، معارض و ضد تاریکی ؛ روشنایی است به همبن مناسبت در شب ها آتش مي افروختند تا تاريكي و عاملان اهريمني و شيطاني نابود شده و بگريزند . خورشيد ، مهر يا ميترا ؛ مسيح و نجات بخش جهان از تسلط اهريمن و نكبت بود هنگامي كه آئين مهر از ايران در جهان متمدن كهن منتشر شد در روم و بسياري از كشورهاي اروپايي به همين جهت اين روز را كه برابر با اول دي ماه بود به عنوان روز تولد مهر يا ميتراي شكست ناپذير جشن مي گرفتند اما هنگامي كه كم كم مسيحيت در روم با فشار و ارعاب جا باز كرد چون متوليان كليسا نتوانسستند با بر انداختن جشن تولد ميترا در بيست و پنجم دسامبر غلبه كنند همان روز را زايش عيساي مسيح اعلام كردند كه تا اين زمان باقي مانده .

سفره شب يلدا
سفره شب يلدا سفره ميزد Myazd است و ميزد عبارت است از ميوه هاي تر و خشك ، آجيل يا به اصطلاح زرتشتيان لرك  Lork كه از لوازم اين جشن بود . «میزد» نذری یا ولیمه‎ای بود غیرنوشیدنی، مانند گوشت و نان و شیرینی و حلوا، و در آیین‎های ایران باستان برای هرمراسم جشن و سرور آیینی، خوانی می گستردند که بر آن افزون بر آلات و ادوات نیایش، مانند آتشدان، عطردان، بخوردان، برسم و غیره، برآورده‎ها و فرآورده‎های خوردنی فصل و خوراک‎های گوناگون، از جمله خوراک مقدس و آیینی ویژه ای که آن را « میزد» می نامیدند، بر سفره جشن می نهادند. باوری بر این مبنا نیز بین مردم رایج بود که در شب یلدا، قارون(ثروتمند افسانه ای)، درجامه کهنه هیزم شکنان به درخانه ها می آید و به مردم هیزم می دهد، و این هیزم ها در صبح روز بعد از شب یلدا، به شمش زر تبدیل می شود، بنابراین،باورمندان به این باور، شب یلدا را تا صبح به انتظار از راه رسیدن هیزم شکن زربخش و هدیه هیزمین خود بیدار می ماندند و مراسم جشن و سرور و شادمانی بر پا می کردند .

روی آرزوهای من نشستی

و تمام فنجانت را سر کشیدی

کمی قدم زدی

لرزشی درون معصومیت مخواب آلوده ی من بیدارم کرد

هنوز حالا روبروی مددن ایستاده ای و و آسمان را پر دود  دلت می کنی

هنوز

من درگیر لرزشم

اینم هندونه ی شب یلدا 

 ان شاالله شب شیرین و شادی در پیش داشته باشید

*****

من در بلند ترین شب سال دلم می خواد همه گرم باشن

شبی که شاید  برای میلیون ها نفر تلخ باشه

کسایی که شاید شب یلدای تنهاییشون یادشون پر می کشه

به روزایی که با دستای پر مهری گرم می شده و حالا  گرد فراموشی را

 پاشیده و رفته

کسایی که دردی از زمانه روحشون را  آزرده

صدام رو بشنو خدایا و به همه نظری کن

به تنهاییهای بی فروغشان

 به درد نان به خنجر نامردمیهایی که بر تن خسته شان فرود می آومد

 نظری کن

خدایا!به سپیده مهمانمان کن .

دیشب لب چشمام پر بوی خواب آلوده ی تو بود  

  چه هوای تب داری در تنم پیچیده .